HOME

BARANÓW
Kościół p.w. Św. Andrzeja Ap. i Św. Wawrzyńca

PRZED I W TRAKCIE RENOWACJI
PO RENOWACJI
MAPKA

Kościół p.w. Św. Andrzeja Ap. i Św. Wawrzyńca w Baranowie

Lokalizacja zabytku: Baranów
Województwo - wielkopolskie
Powiat - kępiński
Gmina - Baranów


Kościół p.w. św. Andrzeja Apostoła i św. Wawrzyńca w Baranowie wzniesiony został w 1732 roku z fundacji Zofii Stoińskiej, postoliny łukowskiej, na miejscu poprzedniego z 1635 roku. Pierwsze wzmianki o istnieniu kościoła w tym miejscu pochodzą z 1553 roku. Kościół został gruntownie odnowiony w 1748 i 1770 roku. W 1823 roku spaliła się dwuwiekowa fasada. Kościół jest orientowany, drewniany, konstrukcji zrębowej, zewnątrz oszalowany. Jest to kościół jednonawowy, prezbiterium niższe jest od nawy i zamknięte wielobocznie, od strony północnej znajduje się przy nim zakrystia i składzik. Przy nawie od strony południowej jest natomiast kaplica św. Wojciecha zakończona trójbocznie, a zbudowana w 1869 roku z drzewa pochodzącego z rozebranego kościoła ze Słupi k. Kępna. Do kaplicy i prezbiterium przylega nowsza przybudówka z dwoma pomieszczeniami. Przy fasadzie zachodniej znajduje się kruchta. Prezbiterium i nawa przykryte są wspólnym pozornym sklepieniem kolebkowym z zaskrzynieniami wspartymi na profilowanej belce oraz profilowanych słupach. W kaplicy jest pozorne sklepienie kopulaste, w pozostałych lokalościach stropy. Kaplica otwarta jest do nawy arkadą ozdobioną fragmentami rzeźbiarskimi ołtarzy z XVII i XVIII wieku. W kluczu arkady znajduje się rzeźba Chrystusa Bolesnego z XVII w. Chór muzyczny jest drewniany i wsparty na czterech drewnianych słupach. W zakrystii znajdują się drzwi kolebkowe oraz stara krata okienna. Na belce tęczowej usytuowane są barokowe rzeźbione figury Matki Boskiej i św. Jana. Polichromia wnętrza jest z ok. 1915 roku.
Ołtarz główny jest to ołtarz późnobarokowy z 1785 roku z rzeźbami św. Jana Nepomucena i Nieznanego Świętego Biskupa oraz z obrazem Adoracji Dzieciątka w srebrnych sukienkach. W bramkach przyołtarzowych znajdują się drzwi z malowanymi postaciami śś. Biskupów. Trzy ołtarze boczne pochodzą z ok. 1640 roku, posiadają one bardzo bogaty wystrój.
Ołtarz boczny południowy p.w. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy posiada figury we wnękach po bokach zwieńczenia: Św. Wojciecha z prawej strony i Nieznanego Świętego z lewej strony, obraz w retabulum : Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, obraz w zwieńczeniu: Matki Boskiej Częstochowskiej, trzy główki putt na architrawie gzymsu retabulum . Ołtarz boczny północny przy łuku tęczowym p.w. św. Małgorzaty posiada obraz św. Małgorzaty obraz Chrystusa pokazującego rany, dwie postacie półleżących aniołów w zwieńczeniu, osiem główek anielskich w retabulum ołtarza. Ołtarz północny p.w. św. Rocha posiada figury ze zwieńczenia: św. Pawła Apostoła?, św. Jana, św. Zofii, obraz św. Rocha w retabulum, płaskorzeźbę św. Anny Samotrzeć w zwieńczeniu, para główek anielskich w retabulum i zwieńczeniu ołtarza.

Bibliografia:
1.Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. V Województwo poznańskie, Z. 7 Powiat kępiński, Warszawa 1958
2.Karty Inwentaryzacyjne, UOZ w Poznaniu.


foot